صعود بدون رقابت
صعود بدون رقابت / استقلال گنبد چطور به لیگ برتر رسید؟
لیگ برتر والیبال فصل ۱۴۰۴–۱۴۰۵ در حالی آغاز میشود که نام جدیدی در میان تیمهای شرکتکننده دیده میشود؛ استقلال گنبدکاووس. تیمی که بدون حضور در لیگ دسته یک و بدون عبور از مراحل رسمی صعود، ناگهان در بالاترین سطح والیبال کشور ظاهر شد.
طبق اعلام فدراسیون والیبال، حضور استقلال گنبد نتیجهی «تفاهمنامهای» میان باشگاه استقلال تهران، اداره ورزش و جوانان گلستان و یک مجموعه اقتصادی حامی است. این در حالی است که فدراسیون با تصمیم جدید خود، تعداد تیمهای لیگ برتر را به ۱۴ تیم افزایش داده تا مجوز حضور این تیم صادر شود.
این اتفاق در شرایطی رخ داده که دهها تیم در ردههای دسته یک، دو و پایهها سالهاست با صرف هزینه، تمرین، سفر و مسابقه تلاش میکنند تا از مسیر فنی و رقابتی خود را به لیگ برتر برسانند. حالا اما ورود یک تیم با توافقنامه و پرداخت هزینه ورودی این سؤال را بهوجود آورده که نقش رقابت و عدالت ورزشی در سیستم صعود کجاست؟
کارشناسان میگویند چنین تصمیمهایی میتواند مستقیماً به اعتبار لیگ برتر و انگیزه تیمهای پایه ضربه بزند. وقتی صعود نه از مسیر زمین و تلاش بلکه از مسیر روابط و تفاهمنامه ممکن میشود، مسیر حرفهای والیبال ایران به سمت عقب برمیگردد.
والیبال ایران سالهاست شعار «حرفهای شدن» و «نزدیک شدن به سطح اول باشگاههای جهان» را تکرار میکند؛ اما با تصمیمهایی از این دست، به نظر میرسد همچنان باید در حسرت موفقیتهای بینالمللی پایدار باقی بمانیم. تصمیمهایی که شاید در ظاهر توسعه بهنظر برسند، اما در عمل مسیر رشد واقعی را کند و گاه متوقف میکنند.
سؤال اینجاست که اگر مسیر صعود از رقابتها عبور نمیکند، پس نقش لیگ دسته یک و تیمهای زحمتکش در سطوح پایینتر چیست؟